Dilemma's bij het solozeilen

  • donderdag, 10 oktober 2019
  • Gregor de Graaf
  • Column

In zomer 2019 is Gregor de Graaf begonnen aan (semi)solo Rondje Engeland met zijn Uisge Beatha, een Dehler 36. Gregor is linksom Engeland gevaren, tegen de klok in. Op zijn website doet hij verslag van zijn ervaringen en aangedane havens. Onderstaande stuk verscheen eerder op zijn website. 

Ik lig nu (weer) een aantal dagen verwaaid in Arklow. Aardig plaatsje, maar weinig spannends. Een industriestadje dat zich aan het herpakken is, zo lijkt. De weerfronten die al enige tijd vanaf de Atlantische Oceaan komen zorgen voor instabiel weer, regen en wind. De waarschuwingen op de marifoon en navtex geven regelmatig een gale force warning. Op de marifoon geeft de Coastguard regelmatig een waarschuwing af voor 'kleine schepen'. Dat is dus alles onder de 20 meter.

Menig zeiler zal het herkennen: zodra je een aantal dagen in een haven verwaaid ligt, komt er een moment komt dat je verder wilt. Ook als dat soms tegen beter weten in is... Het aantal boten dat ik heb zien vertrekken en daarna op hun schreden zag terugkeren, is niet meer op een hand te tellen. Avontuur is leuk, maar dan wel met iets te drinken erbij. Als het om zeilen gaat, ben ik niet zo'n thrill seeker. Ik heb een paar afspraken met mezelf rondom vertrek, voornamelijk over golfhoogte en windkracht. En daar houd ik mij zoveel als mogelijk aan.

Maar ook bij mij slaat de onrust toe als ik meerdere dagen alleen in een haven op beter weer lig te wachten. Voor die momenten heb ik ook de 'Uisge-Beatha-comfortmeter' bedacht, met een schaal van 1 tot 10. Tegen de wind in zeilen met de stroom mee en opbouwende golven zit zeker in de lage cijferreeks. Deze meter past ook binnen de afspraak die ik met Geeske heb, als het niet comfortabel is, dan gaan we niet. Hierbij is doorgaans het laagste cijfer leidend. Tijdsdruk is daarnaast ook een heel slechte raadgever. Ondertussen probeer ik zoveel mogelijk data te verzamelen ter onderbouwing of juist verwerping van een plan. Het redeneren met onzekerheid probeer ik zoveel mogelijk te beperken. Recentelijk weet ik ook dat dat vanuit het 'Waardemanagement' onderbouwd wordt door voor mij kenmerkende kleuren 'blauw' en 'geel'. Dus zoveel mogelijk data verzamelen, kijken, nog meer data, nog een keer kijken en dan hopen dat dit voldoende is om tot een besluit te komen.

Gevoelsmensen zullen vragen: "Maar wat zegt je gevoel?" Op gevoel besluiten nemen past mij minder en gevoelsbesluiten zijn al helemaal lastig te beargumenteren... Want wat kan je inbrengen tegen iemand die zegt: "Dit voelt niet of wel goed"? Hier is om meerdere redenen geen argument tegenin te brengen en daarmee voor de ander(en) wordt een gesprek een stuk lastiger. Als solozeiler voer ik die gesprekken ook, maar dan met mezelf. En dat is best druk.

Hoe kom ik hier nu op? Voornamelijk verwaaid liggen in Arklow i.c.m. het vervolg van mijn reis. Afgelopen dagen heb ik naar de bemanning aangegeven het laatste weekend van september weer in Herkingen te willen aanleggen. De praktische kant is dat enerzijds de Grevelingensluis begin oktober voor ruim een week op slot gaat en anderzijds er ook nog een leven buiten het zeilen om is. Het stuk van de Ierse kust dat ik tot zover heb gezien, spreekt met niet heel erg aan. Daarmee niet gezegd dat het niet de moeite waard is, alleen heb ik mooiere pareltjes heb gezien. De keuze die tijdens deze verwaaidagen gemaakt moet worden is of ik vaar zuidelijker vaar langs de Ierse kust. In de wetenschap dat ik dat deel van de kust weer zal varen als ik richting Wales ga. Of ga ik nu de oversteek naar Wales maken?

De afgelopen dagen heb ik alle weerkaarten van voor tot achter en weer terug bekeken, golfhoogtes bekeken, met vissers en havenmeester gesproken om het solo keuzeproces wat vorm te geven. Vrijdag lijkt de 'beste' dag te worden om zuidelijk te gaan, maar óók om over te steken. Waarbij de windrichting voor de oversteek eigenlijk ook de betere optie biedt. Dat betekent ook dat de terugreis concreter wordt... Hoe er nu voor te zorgen dat dit als 'gevoel' niet gaat overheersen, maar te weten dat er nog meer pareltjes komen? Solozeilen heeft heel mooie kanten, maar soms is het ook een 'eenzaam proces'. Het is fijn als ik met 'thuis' dit ook kan overleggen.

NB. Ik ga oversteken naar Fishguard, Wales.

Lees meer van Gregor op uisge-beatha.eu

Deel dit artikel

Nieuwste Video

Meer video's »